జ‌ర్నలిజపు ప్రమాద‌క‌ర పార్శ్వం

టంక‌శాల అశోక్ అనే జ‌ర్నలిస్టుకి మేధావిగా చాలా గుర్తింపు ఉంది. అనేకానేక ప‌త్రిక‌ల్లో చేసిన అనుభవం, దానికంటే, రాష్ట్ర విభజన డిమాండ్ కు అనుకూలంగా ఆంధ్ర అనే ప‌దాన్ని అన్ని ర‌కాల దుర్మార్గాల‌కు ప్రతీక‌గా చిత్రీక‌రించ‌డంలో ఆయ‌న చేసిన కృషి అంద‌రికి సుప‌రిచితం. ఇందుకు గుర్తింపుగా ఆయ‌న‌కు అనేక స‌న్మానాలు, స‌త్కారాలు కూడా జ‌రిగాయి.

ఇంత‌ ఆరితేరిన జర్నలిస్టు ఏదైనా రాస్తే, ఎంతో అధ్యయ‌నంతో, అవ‌గాహ‌న‌తో, నిష్పాక్షిక‌త‌తో ఆ రాత ఉంటుంద‌ని మ‌నబోటి సామాన్యులు త‌లుస్తారు. ఆయ‌న త‌ల‌పండిన‌వాడు గ‌నుక‌, ఆయ‌న రాసిన విష‌యాలు స‌త్యసంధ‌త‌కు మారుపేరుగా, ఆయ‌న విశ్లేష‌ణ‌లు తార్కిక‌వాదానికి సోదాహ‌ర‌ణ‌లుగా నిలుస్తాయ‌ని న‌మ్ముతారు.

కాని, కొంచెం లోతుకు వెళ్లి, ఈయ‌న రాత‌ల‌ను చ‌ద‌వండి. వాటిల్లోని డొల్లత‌న‌మూ, వ‌క్రీక‌ర‌ణా, లేకిత‌న‌మూ మనల్ని నిశ్చేష్ఠులను చేస్తాయి.

వికీలీక్స్ వ్యవ‌హారంలో ఆంధ్రప్రదేశ్ పాత్ర గురించి ఈయ‌న‌ న‌మ‌స్తే తెలంగాణ ప‌త్రిక‌లో ``ఫెడ‌ర‌లిజ‌పు ప్రమాద‌క‌ర పార్శ్వం`` అనే అనే శీర్షికతో విమ‌ర్శనాత్మక‌ వ్యాసం రాశారు.  అస‌లు మ‌న‌దేశానికి ఫెడ‌ర‌లిజం (స‌మాఖ్య వ్యవ‌స్థ‌) అనే భావ‌నే పెనుప్రమాదంగా మారింద‌ని చెప్పడానికి ఈ ఉదంతం ఉదాహ‌ర‌ణ అని కూడా సెల‌విచ్చారు. బోడిగుండుకు, మోకాలికి ముడిపెట్టిన  ఈ అంశం మీద త‌ర్వాత మాట్లాడ‌దాం.

స‌మాఖ్య వ్యవస్థే దేశానికి మంచిది కాదేమో అనేంత నేరం ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం ఏం చేసింది? ఇందుకు సంబంధించి వికీ లీక్స్ లో ఏం బ‌య‌ట‌ప‌డింది?

``ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం ఫోన్ ట్యాపింగ్ ప‌రిక‌రాలు `అత్యవ‌స‌రంగా` కావాల‌ని హాకింగ్ టీం అనే కంపెనీ హైద‌రాబాద్ ప్రతినిధిని తొంద‌ర‌పెట్టింది. త‌న ఫోన్ ట్యాపింగ్ అయింద‌ని చంద్రబాబు ఆరోపించిందే త‌డ‌వు, ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం ట్యాపింగ్ ప‌రిక‌రాలు కొనుగోలు చేయ‌డానికి `వేగంగా` ప్రయ‌త్నించింది. అయితే, ఈ ప్రయ‌త్నాలు వికీలీక్స్ లో బ‌య‌ట‌పడేస‌రికి, ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం దొంగ‌లాగా దొరికిపోయింది.  ఈ ఆరోప‌ణ‌లు (?) వ‌స్తే, వీటి మీద విచార‌ణ కూడా జ‌రిపించ‌డం లేదు. దీంతో, ఆంధ్రప్రదేశ్ చాలా పెద్ద నేరం చేసిన‌ట్టు మ‌న‌కు స్పష్టమ‌వుతోంది. స‌మాఖ్య వ్యవ‌స్థ ఇచ్చిన అలుసు కార‌ణంగానే, రాష్ట్రాలు ఇలా స్వతంత్రంగా వ్వహ‌రిస్తున్నాయి. ఆర్థిక సంస్కర‌ణ‌లు వ‌ల్ల కూడా రాష్ట్రాలు రెచ్చిపోతున్నాయి. దీనిని వెంట‌నే క‌ట్టడి చేయ‌క‌పోతే, దేశ స‌మైక్యత‌కే భంగం .``

ఇదీ ఆయ‌న వ్యాసంలోని సారాంశం. నేతిబీర‌కాయంలో నేయి ఎంత ఉంటుందో, ఈయ‌న రాసిన ఈ సొంత పైత్యంలో అంతే నిజమూ, అంతే నిష్పాక్షికత ఉంది.

మొద‌టి సంగ‌తి, ఈయ‌న వికీలీక్స్ లో వెల్లడైన ప‌త్రాల‌ను స‌మ‌గ్రంగా చ‌ద‌వ‌లేదు. చ‌ద‌వ‌డానికి ప్రయ‌త్నించిన దాఖ‌లా ఈ వ్యాసంలోనైతే లేదు.   తాను వ్యాసం రాసిన ప‌త్రిక‌లో వ‌చ్చిన వంక‌ర స‌మాచారమే ఈయ‌న‌కు ప్రాతిప‌దిక‌. అందులో రాసిన‌ అర్థ స‌త్యాల‌ను, అబ‌ద్ధాల‌ను, చెప్పని నిజాల‌ను ఆధారం చేసుకొని రాసిన‌దీ వ్యాసం.

ఇంత‌కీ వికీలీక్స్ ద్వారా వెల్లడైన విష‌యాలు ఏమిటి?

1. 2014 జ‌న‌వ‌రిలో అప్పటి ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం సెమ్ కో ఇండియా ద్వారా హ్యాకింగ్ టీం సాఫ్ట్ వేర్ ను కొనుగోలు చేసింది.
2.  ఆంధ్రప్రదేశ్ తో పాటు, క‌ర్ణాట‌క‌, గుజ‌రాత్, మ‌హారాష్ట్ర, ఢిల్లీ పోలీసులు కూడా హ్యాకింగ్ టీం సాఫ్ట్ వేర్ ను కొనుగోలు చేశారు.
3.  ఇదే స‌మ‌యంలో కేంద్ర క్యాబినెట్ సెక్రటేరియ‌ట్ కు, కేంద్ర ఇంట‌లిజెన్స్ విభాగానికి కూడా ఈ సాఫ్ట్ వేర్ ను అమ్మజూపారు.
4.  వీటితో పాటు, రీసెర్చి అండ్ ఎనాల‌సిస్ వింగ్, నేష‌న‌ల్ ఇన్వెస్టిగేష‌న్ ఏజెన్సీ, ఇంట‌లిజెన్స్ బ్యూరో (ఐబి), నేష‌న‌ల్ టెక్నిక‌ల్ రీసెర్చి ఆర్గనైజేష‌న్ - వీరంద‌రికి ఇట‌లీకి చెందిన హ్యాకింగ్ టీం కంపెనీ, నిఘా వ్యవస్థల పైన 2014 జ‌న‌వ‌రి లో వెబినార్ నిర్వహించింది.
5.  2014 న‌వంబ‌రులో ప‌శ్చిమ బెంగాల్ ప్రభుత్వం త‌ర‌ఫున యాంటీ టెర్రరిస్ట్ సెల్ నిఘా ప‌రిక‌రాల కొనుగోలుకు ఇదే కంపెనీకి ఈమెయిల్ ద్వారా స‌మాచారం కోరింది. 
6. - 2015 జూన్ లో సెల్యుల‌ర్ నిఘా వ్యవ‌స్థకు సంబంధించిన వివ‌రాల కోసం ఆంధ్ర ప్రదేశ్ ప్రభుత్వం ప్రయ‌త్నించింది.

ఇవీ, వికీలీక్స్ వెల్లడించిన మొత్తం విష‌యాలు.

• ఇందులో మొద‌టి పాయింటు, 2014 జ‌న‌వ‌రిలో హ్యాకింగ్ టీం సాఫ్ట్ వేర్ ను అప్పటి ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం కొన్న విష‌యం టంక‌శాల గారి వికీలీక్స్ ప‌త్రాల్లో మ‌రుగున ప‌డిపోయిందా?
• లేక, విభ‌నానంత‌ర‌ ఆంధ్రప్రదేశ్ ని మాత్రమే టార్గెట్ చేయాల‌నే దురుద్దేశంతో, ఈ నిజాన్ని దాచిపెట్టారా?
• ఈ కొన్న హ్యాకింగ్ టీం నిఘా సాఫ్ట్ వేర్ రాష్ట్ర విభ‌జ‌న త‌ర్వాత ఎవ‌రి ద‌గ్గర ఉంది? 
•  తెలంగాణ ప్రభుత్వం ద‌గ్గర ఉంటే, ఎవ‌రి మీద నిఘా కోసం ఈ సాఫ్ట్ వేర్ ను  వినియోగించారో చెప్పాల‌ని డిమాండ్ చేయాల్సిన అవ‌సరం మ‌న మేధావికి లేదా? 
• ఒక్క ఉమ్మడి ఆంధ్రప్రదేశ్ మాత్రమే కాదు, దేశంలో వివిధ రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు, కేంద్ర ప్రభుత్వంలోని చాలా సంస్థలు హ్యాకింగ్ టీం ప్రతినిధుల‌తో ఉత్తర‌ప్రత్యుత్తరాలు జ‌రిపాయ‌న్న విష‌యాన్ని ఎందుకు మ‌రుగుప‌ర్చారు?
• విభ‌జ‌న త‌ర్వాత ఏర్ప‌డిన ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం మాత్రం ఈ నిఘా ప‌రిక‌రాలు స‌మ‌కూర్చుకోవ‌డాన‌కి ప్రయ‌త్నించ‌డం ఎలా నేర‌మైంది?
•  తెలంగాణ ప్రభుత్వానికి, ఇత‌ర రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల‌కు మాత్రం ఫోన్ ట్యాపింగ్, నిఘా ప‌రికరాలు ఉండ‌వ‌చ్చుగాని, ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రానికి మాత్రం ఈ అధికారం, అవ‌స‌రం లేద‌ని ఏ ప్రాతిప‌దిక‌న టంక‌శాల చెబుతున్నారు?
• ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం మాత్రం ఇప్పటికీ ఈ ప‌రిక‌రాల‌ను కొన‌లేద‌నే వాస్తవాన్ని ఎందుకు దాచిపెట్టారు?
• ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం గానీ, ఏపి పోలీసులు గానీ రాసినట్టుగా ఏ ఈమెయిలూ, లేఖా వికీ లీక్స్ లో బ‌య‌ట‌ప‌డ‌లేదు. కాసు ప్రభాక‌ర్ అనే వ్యక్తి, త‌మ కంపెనీకి రాసిన లేఖ‌లో, ఏపి పోలీసుల కోసం వివ‌రాలు కావాల‌ని ఈమెయిల్ ఇవ్వడం మిన‌హా, ఇందులో ఏపి పోలీసులు నేరుగా ఎవ‌రినైనా సంప్రదించిన‌ట్టుగానీ, లేఖ రాసిన‌ట్టుగానీ ఆధారం లేదన్న విష‌యాన్ని దాట‌వేయ‌డం క‌రెక్టేనా?
•  ఏపి పోలీసులు నిఘా ప‌రికరాల‌ని కొన్నట్టుగానీ, హ్యాకింగ్ టీంతో నేరుగా మాట్లాడిన‌ట్టుగానీ వికీలీక్స్ లో ప్రస్తావ‌నే లేన‌ప్పుడు, ఈ మొత్త వ్వవ‌హారం మీద దేనికోసం విచార‌ణ జ‌ర‌పాలి?
• నిఘా ప‌రిక‌రాలు, ఫోన్ ట్యాపింగ్ ప‌రిక‌రాలు ప్రభుత్వం ఉంచుకోవ‌డం ఘోరమూ, నేరమూ, అనైతిక‌మైతే, అప్పటి ఉమ్మడి ప్రభుత్వం తెప్పించుకున్న ఈ ప‌రిక‌రాల‌ను తెలంగాణ ప్రభుత్వం  త‌న అధీనంలో ఉంచుకోవ‌డం అనైతికం కాకుండా ఎలా పోయింది?
• దేశంలోని అన్నిరాష్ట్ర  ప్రభుత్వాల‌తో పాటు, కేంద్ర సంస్థల‌తో పాటు, ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం కూడా నిఘా ప‌రిక‌రాలు క‌లిగి ఉండాల‌నుకుంటే, అది ప్రత్యేకంగా త‌ప్పు అని ఎందుకు అనిపించింది?
•  ఫ‌లానా వాళ్లకు నేను మ‌న ఎక్విప్ మెంట్ అమ్ముదామ‌నుకుంటున్నాను, ఈ ప‌రిక‌రాల‌కు సంబంధించి మ‌రిన్న వివ‌రాలు నాకు ఇస్తారా అని  ఎవ‌రో ఒక బ్రోక‌ర్ తన కంపెనీలో  పైవాళ్లకు ఒక ఈమెయిల్ ఇస్తే, దానికి ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం స‌మాధానం చెప్పాలన‌డం అమాయ‌క‌త్వమా, అఙ్ఞాన‌మా?
• వాస్తవాలు ఇలా ఉంటే,  చంద్రబాబు ప్రభుత్వం కేంద్రంతో సంబంధం లేకుండా, డైర‌క్టుగా ఒక ఇటాలియ‌న్ గూఢ‌చారి ప‌రికరాల‌ను కొనేస్తోంది అన‌డం దురుద్దేశ‌పూర్వకంగా వాస్తవాల‌ను వ‌క్రీక‌రించ‌డం, తిమ్మిని బ‌మ్మిని చేయ‌డం కాదా?
•  ఆలూ లేదు, చూలూ లేదు, కొడుకు పేరు సోమ‌లింగం అన్నట్టు, ఏమీ లేని దానికి కేంద్ర ప్రభుత్వ అనుమ‌తి ఉందా లేదా అన్న చెత్త ప్రశ్నలు వేయ‌డం వెన‌క ఉద్దేశం ఏమిటి?
•  ఒక వేళ కేంద్రం అనుమ‌తి కావాల్సి వ‌స్తే, ఒక్క ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రానికేనా, తెలంగాణ‌, ఇత‌ర రాష్ట్రాల‌కు కూడా అవసరమా? ప‌్రస్తుతం తెలంగాణ ప్రభుత్వం ద‌గ్గర ఉన్న నిఘా ప‌రిక‌రాల‌కు కేంద్రం అనుమ‌తి ఉందో లేదో తెలుసుకోవాల్సిన అవ‌స‌రం ఈయ‌న‌కు ఎందుకు క‌న‌బ‌డ‌లేదు?
•  అస‌లు కేంద్రం అనుమ‌తి లేకుండా రాష్ట్రం నిఘా ప‌రిక‌రాలు కొన‌గూడ‌ద‌న్న ఈయ‌న సూత్రీక‌ర‌ణ ఏంటి? ఆ మాత్రం కేంద్ర ప్రభుత్వానికి తెలియ‌దా? కేంద్రప్రభుత్వానికి తెలియ‌కుండానే రాష్ట్రప్రభుత్వాలు వీటిని కొంటున్నాయ‌న్న నిర్థార‌ణ‌కు అస‌లు ఈయ‌న ఎలా వ‌చ్చారు?
• ఈ లేని బూచిని చూపెట్టి, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు స్వతంత్రంగా వ్యవ‌హ‌రిస్తున్నాయి, ఇది ఫెడ‌ర‌లిజం ప్రమాద‌క‌ర పార్శ్వం అని సూత్రీక‌రించ‌డ‌మేంటి? ఇంత‌క‌న్నా, లేకి వాద‌న మ‌రొక‌టి ఉంటుందా? 
•  వికీలీక్స్ పేరుతో అవాకులు చెవాకులు మ‌న‌మే రాసేసి, మ‌న‌మే స‌మాఖ్య వ్యవ‌స్థ వల్ల అన‌ర్థం జ‌రుగుతుంద‌ని ఒక కొత్త థియ‌రీ లేవ‌దీయ‌డం మేధోప‌ర‌మైన దివాలాకోరుత‌నం, అంత‌క‌న్నా కుట్రపూరితం కాదా?
•  ఆర్థిక సంస్కర‌ణ‌ల వ‌ల్లే రాష్ట్రాలు స్వతంత్రంగా వ్యవ‌హ‌రించే ధోర‌ణి ప్రబ‌లింద‌ని చెప్పడం కంటే హాస్యాస్పదం ఇంకోటి ఉందా? బ‌ల‌మైన కేంద్రం ఉండాల‌ని కోరుకునే బిజెపి వంటి పార్టీలు అధికారంలో ఉండ‌గా, ఇదెలా సాధ్యమ‌న్న శంక మీకు రాలేదా?
•  అయినా, ప్రాంతీయ పార్టీల వ‌ల్లే ఈ అన‌ర్థం జ‌రుతోందన్న మీ ఆవేద‌న ఆంధ్రప్రదేశ్ కే ప‌రిమిత‌మా, మిగ‌తా రాష్ట్రాల‌కు కూడా ఇది వ‌ర్తిస్తుందా? 
• వికీలీక్స్ కి సంబంధించి ఆరోప‌ణ‌లు వ‌స్తే (మీరే ఆరోప‌ణ‌లు చేసి, మీరే వ‌చ్చాయ‌ంటారునుకోండి!), ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం రాత‌పూర్వకంగా ఖండించ‌లేద‌ని  ప‌చ్చి అబద్ధం ఒక‌టి మ‌ళ్లీ!

ఇంత స‌త్యదూరంగా, వాస్తవాల‌ను ఇంత వ‌క్రీక‌రించి, ఏమాత్రం అధ్యయ‌నం లేకుండా, ఆధారాల్లేని ఆరోప‌ణ‌ల ప్రాతిప‌దిక‌గా ఎడాపెడా రాసేయ‌డం ఏ ప‌రిణ‌తి చెందిన జ‌ర్నలిజానికి ప్రతీక‌! 

ఆంధ్రకి ఆగని అన్యాయం

అవశేష’ ఆంధ్రప్రదేశ్‌కి ఇవాళ దిక్కూదివాణం లేదు. ఈ మేరకు ఆంధ్రప్రదేశ్‌ పునర్‌ వ్యవస్థీకరణ చట్టం తగిన బందోబస్తు చేసింది. 
ఎనిమిదిన్నర కోట్ల ప్రజల ఆశల, అవకాశాల కేంద్రంగా ఎదిగిన హైదరాబాద్‌నూ, దాని నుంచి సింహభాగంగా వచ్చే ఆదాయాన్నీ, విభజన పేరుతో మూడున్నర కోట్ల మందికి కట్టబెట్టడం గురించి కాదు ఈ మాట. 
హైదరాబాద్‌లో ఆంధ్రుల పరిరక్షణ కోసమంటూ, సెక్షన్‌ 8 అనే ఒక త్రిశంకు స్వర్గాన్ని సృష్టించడం గురించి కాదు ఈ నిష్టూరం. చట్టంలో పెట్టలేకపోయాంగాని, పదేళ్ల ప్రత్యేక హోదా ఖాయమని పార్లమెంటు సాక్షిగా అవలీలగా అబద్ధాలు చెప్పడం గురించి కాదు ఈ విమర్శ. 
అరవై ఏళ్ల పాటు అందరి స్వేదంతో నిర్మితమైన వందలాది వ్యవస్థలను కూడా నిస్సిగ్గుగా లాగేసుకుంటే, ఈ పునర్‌ వ్యవస్థీ కరణ చట్టం అక్కరకు రాలేదని కూడా కాదు ఈ ఆక్రోశం. 
ఇంత అనైతికంగా, అన్ని సహజ న్యాయ సూత్రాలకు విరుద్ధంగా పరిశేష ఆంధ్రప్రదేశ్‌కి అన్యాయం జరుగుతుంటే, తెలుగువారికున్న ఏకైక మహానగరంలోని మేధావులు గానీ, మార్క్సిస్టులు గానీ, హక్కుల కార్యకర్తలు గానీ, రాజకీయ పార్టీలుగానీ, ప్రొఫెసర్లుగానీ, ఉపన్యాసకులు గానీ - ఒక్కరంటే ఒక్కరు కూడా నోరెత్తి, ఇది అధర్మం అని చెప్పేవారు లేరా అని ఈ ఆవేదన. 
హైదరాబాద్‌ (ఆదాయం) లేదన్నారు సరే. సెక్షన్‌ 8 చెల్లదన్నారు పోనివ్వండి. షెడ్యూల్‌ 10లోని 142 ప్రభుత్వ సంస్థలు కూడా మావేనని బుకాయిస్తే, అందుకు కోర్టు కూడా కోడిగుడ్డు మీద వెంట్రుకలేరితే, ఇక చివరకు మిగిలేదేమిటి?

హైదరాబాద్‌లోని సుపరిపాలనా కేంద్రాన్ని అత్యాధునిక వస తులతో, అధునాతన భవనాల్లో 2001లో అప్పటి ముఖ్యమంత్రి చొరవతో ప్రారంభించారు. పాలనలో కొత్త పంథా అవలంబిం చేందుకు, అందుకు అనుగుణంగా పాలనాయంత్రాంగానికి తర్ఫీదునిచ్చేందుకు ఉమ్మడి రాష్ట్రంలో ఏర్పడిన ఈ కేంద్రం దేశ విదేశాల్లో పేరు సంపాదించుకుంది. ఉమ్మడిగా ఏర్పరుచున్న ఈ సంస్థ మొత్తం మాదేనని ఇప్పుడు తెలంగాణ ప్రభుత్వం లాగేసుకుంటోంది. సుపరిపాలనా కేంద్రం వంటి మరి 126 సంస్థలు హైదరాబాద్‌లోనే ఏర్పాటయ్యాయి కాబట్టి, ఇవన్నీ మావేనని తెలంగాణప్రభుత్వం తాజాగా ప్రకటించింది. ఉమ్మడి రాష్ట్రం ఏర్పడ్డాక ఆంధ్రప్రదేశ్‌ ప్రభుత్వ ఆధ్యర్యంలో ఏర్పడిన సంస్థల్లో నూట ఏడింటిని పునర్‌ వ్యవస్థీకరణ చట్టంలోని షెడ్యూల్‌-10 కింద పెట్టారు. ఆ తర్వాత కొద్ది కాలానికి (ఈ ఏడాది మే 7న), ఈ జాబితాకి మరో 35 సంస్థలను గుట్టు చప్పుడు కాకుండా కేంద్రం జతచేసింది. అంటే, ఉమ్మడి రాష్ట్రం లోని 142 సంస్థలు ప్రస్తుతం ఈ షెడ్యూల్‌-10 కింద ఉన్నాయి.

అరవై ఏళ్ల పాటు తెలుగువారందరికి రాజధానిగా ఉన్నందు వల్ల, ఈ 142 ప్రభుత్వ సంస్థల్లో 123 సంస్థలని హైదరాబాద్‌ నగరంలోనూ, శివారుల్లోనూ నెలకొల్పారు. అక్షరాలా పదహారు (16) సంస్థలను మాత్రమే, ఆంధ్ర, రాయలసీమ ప్రాంతాల్లో పెట్టారు. మూడు సంస్థలు హైదరాబాద్‌ బయట తెలంగాణ జిల్లాల్లో ఉన్నాయి. షెడ్యూల్‌-10 కింద హైదరాబాద్‌లో ఉన్నవి చిన్నాచితకా సంస్థలుకావు. విద్యారంగానికి సంబంధించిన అన్ని బోర్డులు, సొసైటీలు ఇందులోనే ఉన్నాయి. తెలుగు, హిందీ, సంస్కృతం అకాడెమిలు ఈ జాబితాలోనివే. జేఎన్‌టీయూ ఫైన్‌ ఆర్ట్స్‌, తెలుగు విశ్వవిద్యాలయం, అంబేద్కర్‌ సార్వత్రిక విశ్వ విద్యాలయం, రాజేంద్రనగర్‌ వ్యవసాయ విశ్వవిద్యాలయం దగ్గర నుంచి టెక్స్ట్‌ బుక్‌ ప్రెస్‌, స్టేట్‌ సెంట్రల్‌ లైబ్రరీ, ఓరియంటల్‌ మాన్యుస్ర్కిప్ట్స్‌ లైబ్రరీ, స్టేట్‌ ఆర్కైవ్స్‌ దీనికిందకే వస్తాయి. సైన్సు, పోలీసు, సర్వే, అటవీ, కనస్ట్రక్షన్‌ మొదలైన అకాడెమిలు, పొల్యూషన్‌ కంట్రోల్‌, బయో డైవర్శిటీ, సోషల్‌ వెల్ఫేర్‌, వక్ఫ్‌ వంటి బోర్డులు, ఎస్‌సీ, ఎస్‌టీ, మహిళా, బాలల హక్కుల కమిషన్లు ఈ జాబితాలోనివే. ఆనాటి ఆంధ్రప్రదేశ్‌లోని 23 జిల్లాల ప్రజలు కట్టిన పన్నుల నుంచి, అప్పటి మొత్తం రాష్ట్ర జనాభాకి సేవల అందించడం కోసం, ఆరు దశాబ్దాల పాటు, అందరి కృషితో ఏర్పాటైన సంస్థలివి. అరవై ఏళ్ల పాటు ఒక్కొక్క ఇటుక పేర్చుకుంటూ, అందరూ కలిసి కట్టుకున్న పరిపాలనా వ్యవస్థలివి.

‘కొన్ని రాష్ట్ర స్థాయి ప్రభుత్వసంస్థల సేవలు అందుబాటులో ఉండటం గురించి’ అనే మకుటంతో ఈ షెడ్యూల్‌-10 ఉంది. ఈ షెడ్యూల్‌ గురించి సెక్షన్‌ 75 (1) వివరించింది. ‘ఆయా రాష్ర్టాల్లో ఉన్న ఉమ్మడి రాష్ట్ర సంస్థల సేవలను పొరుగు రాష్ర్టా నికి ఎటువంటి లోటు లేకుండా సమకూర్చాలి. అపాయింటెండ్‌ తేదీ నుంచి (అంటే 2014 జూన్‌2 నుంచి) ఏడాది లోగా దీనికి సంబంధించి రెండు రాష్ట్ర ప్రభుత్వాలు ఒక ఒప్పందానికి రావాలి. రాని పక్షంలో, కేంద్ర ప్రభుత్వమే జోక్యం చేసుకోవాలి,’ అనేది ఈ సెక్షన్‌ సారాంశం.

ఈ సెక్షన్‌లో ఎక్కడా సంస్థల యాజమాన్యం (ఒనర్‌ షిప్‌) గురించిన ప్రస్తావన లేదు. అంటే, ఏ రాష్ట్రంలో ఈ సంస్థలు ఉంటే, ఆ రాష్ట్ర ప్రభుత్వానికే ఇవన్నీ దఖలు పడతాయని ఈ సెక్షన్‌ చెప్పలేదు. నిజానికి, రెండు రాష్ర్టాల మధ్య ఆస్తులు, అప్పుల పంపకం గురించి చట్టంలోని ఆరో భాగంలోని సెక్షన్‌ వివరించింది. ఆస్తులు, అప్పుల పంపకాలు ‘సముచితంగా, సహేతుకంగా, న్యాయబద్ధం’గా జరగాలని(47.3), ఈ పంపకం జనాభా ప్రాతిపదికన (అంటే 58:42 నిష్పత్తిలో) ఉండాలని (48.1.బి), ఒకవేళ రెండు రాష్ర్టాలు ఈ విషయంలో ఒక అవ గాహనకు రాలేకపోతే, భారత కంట్రోలర్‌అండ్‌ ఆడిటర్‌ జనరల్‌ సలహా ప్రకారం కేంద్ర ప్రభుత్వం ఈ బాధ్యత నిర్వర్తిస్తుందని (47.4) ఈ సెక్షన్‌ స్పష్టం చేసింది. ఈ సెక్షన్‌లో పదే పదే వాడిన పదాలు ‘సముచితంగా, సహేతుకంగా, న్యాయబద్ధంగా’ రెండు రాష్ర్టాల మధ్య ఆస్తులు, అప్పుల విభజన జరగాలని. అలాగే, సెక్షన్‌ 64 కూడా, ఆస్తులు అప్పులకు సంబంధించి ఇరు రాష్ర్టాలూ ఒక అవగాహనకు వచ్చి పంచుకోవాలని, లేని పక్షంలో కేంద్రం ఆదేశాలప్రకారం నడుచుకోవాలని చెబుతుంది.

అయితే, దబాయిస్తే ఏ మాటైనా చెల్లుబాటు అవుతుందనే వైఖరికి అలవాటుపడ్డ తెలంగాణ ప్రభుత్వ పెద్దలు ఈ సంస్థలన్నీ హైదరాబాద్‌లో, అంటే తెలంగాణ భూభాగంలో ఉన్నాయి కాబట్టి, తెలంగాణ ప్రభుత్వానికే చెందుతాయనే వాదన మొదలుపెట్టారు. రాజ్యాంగం ప్రకారం, ఏ రాష్ట్రంలో ఉండే ప్రభుత్వ సంస్థలు ఆ రాష్ర్టానివే కాబట్టి; ఇవాల్టి రోజున ఈ ప్రాంతం భౌగోళికంగా తెలంగాణకాబట్టి, ఈ సంస్థలన్నిటినీ మేం కలిపేసుకుంటున్నాం అని తెలంగాణ ప్రభుత్వం చర్యలు చేపట్టింది. ఉన్నత విద్యామండలి కేసులో ఉమ్మడి హైకోర్టు ఇచ్చిన తీర్పు తమకు అనుకూలంగా ఉండటంతో, తెలంగాణ ప్రభుత్వం ఇక అన్నీ తమవేననే ధీమాతో ముందుకు వెళు తోంది. హైదరాబాద్‌లో ఉన్న అన్ని షెడ్యూల్‌-10 సంస్థలను స్వాధీనం చేసుకోవాలని తెలంగాణ రాష్ట్ర ప్రధాన కార్యదర్శి ఆదేశాలు కూడా జారీ చేశారు. నిజానికి, అంతకుముందే ఏపీ ప్రభుత్వం వేసిన అప్పీలుకు స్పందించిన సుప్రీం కోర్టు, ఆంధ్ర ప్రదేశ్‌ ఉన్నత విద్యామండలి హైదరాబాద్‌లో తన కార్యకలా పాలు నిర్వహించవచ్చని మధ్యంతర ఉత్తర్వులు ఇచ్చింది. దీని మీద తుది తీర్పు సుప్రీం కోర్టు వెలువరించాల్సి ఉంది.

కేసు ఫలితం ఏమైనా కావచ్చు. కాని, ఈ మొత్తం వ్యవహారంలో ప్రజాస్వామ్యవాదులమని చొక్కాలు చించుకునే వారికీ, ప్రజల హక్కులు మీదా, న్యాయాన్యాయాల మీద మాట్లాడే పేటెంట్‌ మాదేనని చెప్పుకునే మేధావివర్గానికీ, హక్కుల సంఘాలకూ ఎదురయ్యే ప్రశ్నలు చాలానే ఉన్నాయి. ఆరుదశాబ్దాల ఉమ్మడి కష్టాన్ని ఒక్కరే తన్నుకు పోతామనడం న్యాయమేనా? మూడున్నరకోట్ల తెలంగాణ ప్రజలకు జరగాల్సిన న్యాయం, ఐదు కోట్ల ఆంధ్ర, రాయలసీమ ప్రజలకు అవసరం లేదా? చట్టం, రాజ్యాంగం ఏం చెప్పిందని అలా ఉంచితే, సహజ న్యాయసూత్రాలు, సామరస్య పంపకాలకు ఎలాంటి ప్రాధాన్యం లేదా? స్థానబలం ఉందికదాని, నీతి న్యాయాలను వదిలేసి, ఆటవిక ధర్మాన్ని పాటించడాన్ని ఖండించాల్సిన అవసరం లేదా? చట్ట ప్రకారం చూసినా కూడా ఈ 142 సంస్థలకు సంబంధించి ఏడాది లోగా రెండు ప్రభుత్వాల మధ్య అవగాహన కుదరని పక్షంలో, కేంద్రమే పంపకాలు చేయాల్సి ఉంది. ఆ సమయం ముగిసింది కూడా. కేంద్రం నిర్ణయం తర్వాతే కోర్టుల జోక్యం ఉండొచ్చు. ఆ రకంగా చూసినా, ఉన్నత విద్యామండలి కేసులో హైకోర్టు తీర్పును అడ్డంపెట్టుకొని, అన్ని సంస్థలను ఏకపక్షంగా మావేనని తెలంగాణ ప్రభుత్వం ప్రకటించడం చట్టాన్ని వక్రీకరించడం కాదా? పోనీ వీటిలో కొన్నిటిని తెలంగాణకు బదలాయించి, ఆ మేరకు నష్టపరిహారం చెల్లించినా సరేనని ఆంధ్రప్రదేశ్‌ ప్రభుత్వం లేఖ రాస్తే, కేంద్రం ఇంతవరకూ కిమ్మనకపోవడం సబబేనా?

తెలంగాణ ప్రభుత్వ వైఖరి పదో షెడ్యూల్‌ విషయంలో ఏ రకంగా చూసినా కూడా సమర్థనీయం కాదు. సెక్షన్‌ ఎనిమిది గురించో, హైదరాబాద్‌ గురించో మాట్లాడితే తెలంగాణ ఆత్మగౌరవమూ, రాష్ర్టాల హక్కులూ అని ఉపన్యాసాలు దంచే మేధావులు, షెడ్యూల్‌-10లోని ఉమ్మడి సంస్థలు, ఆస్తుల గురించి భరించలేని మౌనమెందుకు వహిస్తారో తెలియదు.

కారణలేమైనా, కోస్తా, రాయలసీమ ప్రజలను అన్యాయం చేసేందుకు తెలంగాణ ప్రభుత్వం ప్రయత్నిస్తుంటే, కేంద్రం ఉదాసీనంగా వ్యవహరిస్తుంటే, ఇవాళ ప్రశ్నించే గొంతుకలేలేవు. సూది మొనంత భూమి కూడా ఇవ్వనని నిక్కచ్చిగా చెప్పిన ధుర్యోధనుడి మాదిరిగానే ఇవాళ తెలంగాణ ప్రభుత్వం మాట్లా డుతుంటే, ఈ వైఖరి అనర్థదాయకం అని చెప్పగల కురు వృద్ధులు, గురువృద్ధులు తెలుగు రాష్ర్టాల్లో లేకుండా పోయారు!                                                              
(Published in Andhra Jyothy on 11-07-2015)

When a jurist undermines the law

One would expect a legal brain to clinically examine an issue before making sweeping and vilifying comments. Madabhushi Sridhar’s article (T Government Undermined, The Hans India dated 15-7-2014) betrays not only a lack of comprehension but also a malicious intent.

The write-up is supposed to have been written from a ‘legal angle’. Unfortunately, there is anything but legal in this piece – in fact, it is completely politically-motivated and prejudicial. Coming from somebody who taught law and is currently a Central Information Commissioner, Madabhushi’s arguments are not just one-sided, they are misleading and perfect examples of red herring.

The article begins with a string of statements that are completely at variance with the legal and stated position over Hyderabad in the AP Reorganisation Act, 2014. The following are inferences that Madabhushi draws from Section 8 of the Act (Responsibility of Governor to protect residents of common capital of Hyderabad):

“Telangana Chief Minister has absolutely no control over his capital, while his Andhra counterpart has it absolutely.”

“It is also made obvious to the first Chief Minister of Telangana K Chandrasekhar Rao that the Chief Minister of Andhra Pradesh N Chandrababu Naidu has a stronger grip on the capital.”

“… no power to Telangana, every power to Andhra.”

These are very strong but dubious conclusions, which if true are indeed against Telangana. But where did Madabhushi infer these perplexing assumptions from? Unless he created them out of thin air, there is nothing in the Section 8 of the Act that even remotely suggests what the learned lawyer so nonchalantly proclaims to be the gospel truth.

For the sake of clarity, I will have to reproduce the section that deals with the powers of Governor.

8. (1) On and from the appointed day, for the purposes of administration of the common capital area, the Governor shall have special responsibility for the security of life, liberty and property of all those who reside in such area.

Is there anything here that says Andhra Chief Minister has any control over Hyderabad?

(2) In particular, the responsibility of the Governor shall extend to matters such as law and order, internal security and security of vital installations, and management and allocation of Government buildings in the common capital area.

Again, do the above suggest by any stretch of imagination that one of the chief ministers has a stronger grip on the capital than the other?

(3) In discharge of the functions, the Governor shall, after consulting the Council of Ministers of the State of Telangana, exercise his individual judgment as to the action to be taken: Provided that if any question arises whether any matter is or is not a matter as respects which the Governor is under this sub-section required to act in the exercise of his individual judgment, the decision of the Governor in his discretion shall be final, and the validity of anything done by the Governor shall not be called in question on the ground that he ought or ought not to have acted in the exercise of his individual judgment.

Note the point - the Governor shall consult the Telangana cabinet, not Andhra cabinet, in these matters. However, the Governor can exercise his individual judgment in taking action. Pray, where is the mention of Andhra government here?

(4) The Governor shall be assisted by two advisors to be appointed by the Central Government.

The advisors are appointed by the Centre, not by AP Government, though Madabhushi will have you believe otherwise.

Anybody with a rudimentary understanding of English language would figure out the intent, object and the meaning of the provisions of the section. But Madabhushi would twist and turn the section to suit his conspiracy theory. See what he has deducted from the points in the section:

“On the other hand, same Governor has to go by the advice of Andhra Pradesh Chief Minister. He cannot override his advice or use his own discretion”

Where has this come from? When the provisions clearly state that the Governor will use his own discretion, how can the writer say that the Governor cannot use his judgment? Where does it say that the Governor should take the advice of AP CM? If the Governor is not even expected to take the AP CM’s advice, where is the question of the Governor not being able to override the same?

Madabhushi goes on to say things which are completely out of sync with the letter and spirit of the law. The writer goes to the ridiculous length of stating that ‘even the Centre will have to go by Andhra CM’s advice’!

Even a cursory reading of the Section 8 will not lead anybody to such hyperbole. This is not amplification, but plain distortion. How can a Professor of Law derive at these outrageous conclusions? How can he totally misread a simple and plain section, and create demons out of nothing?

Is there an agenda behind this scare mongering?

It appears so if one were to analyse the drift of the write-up. Madabhushi, who is expected to be a neutral commentator, takes a blatant stand in favour of - not Telangana - but the Government of Telangana headed by K Chandrasekhar Rao. His coloured views are evident when he says that the AP CM was trying to protect ‘encroachments, illegal possessions and irregular occupation of lands in and around the capital city’! The Central Information Commissioner assumes, without any benefit of doubt, that the AP CM’s writing a letter to the Centre to implement Section 8 of the AP Reorganisation Bill is nothing but a ‘desire to have more powers to protect huge and valuable lands in Hyderabad of certain strong lobbyists’. At the same time, he is convinced beyond any doubt that the Telangana government was genuine in its ‘drastic action initiated .. against encroachments’ etc.

Only a completely partisan commentator, leave alone a Constitutional functionary, can be so presumptuous.

All through his rhetoric, Madabhushi is trying to gloss over the fact that the powers given to the Governor in regard to Hyderabad in the AP Reorganisation Act are due to the reality that the city remains a common capital for Telangana and Andhra Pradesh for a period of ten years. But the legal scholar does not as much as take that cold fact into cognizance. He writes as though this is an unforeseen development and an unwarranted attempt by the Centre and AP at ‘undermining’ the government of Telangana. In fact, when talking about the special powers of Governor, Madabhusi rakes up controversy without taking into account the context and the circumstances of the division process that led the UPA government to incorporate this section in the first place.

In a statement unbecoming of his public stature, Madabhushi claims that the ‘sovereignty and democratic character of Telangana state’ are under threat because of the political bonds between BJP and TDP. The champion of ‘Telangana sovereignty’ does not appreciate the fact that the Act was passed by the Congress government against the will of TDP, if not BJP. And that the law is not expected to change its stripes depending on who comes into power in the next term. It is as if Madabhushi will not continue to function in the same way as Central Information Commissioner after the recent elections, since he was appointed during the Congress regime!

Madabhushi Sridhar, through his surmises and conjectures, is creating an uncalled for resentment against the move to implement a provision for safeguards that might have little or no impact on Telangana government, if the administration were to be ‘neutral and non-discriminatory’ in its administration of Hyderabad. I am hopeful that it will be. It is also important to note that this particular section entails a temporary arrangement, and will be rendered void in any case after ten years.

Lastly, the jurist crying hoarse over the alleged violation of the federal spirit of the Constitution is like devil quoting the scriptures. Only recently, he had thrown all his weight behind Article 3 which empowers the Centre to cut a state into slices, against the wishes of the state legislature concerned. One can’t have the cake and eat it too!

Abridging the Freedom of Speech – The Pseudo Liberal Justification

Some degree of abuse is inseparable from the proper use of everything, and in no instance is this more true than in that of the press. It ... is better to leave a few of its noxious branches to their luxuriant growth than, by pruning them away, to injure the vigour of those yielding the proper fruits. - James Madison, who framed the US Constitution’s protection of freedom of expression

Padmaja Shaw, who teaches at the Department of Journalism and Communication, Osmania University, has been consistent in her highly biased, misleading and slanderous writings on Andhra vs Telangana issues for a long time now. But this one (When media threatens democracy, The Hoot) takes the cake. An academician who is expected to defend press freedom actually justifies banning two news channels because of their ‘no-holds-barred political battle against the Telangana movement since December 2009’!

Ms Shaw’s temerity in making completely false, inaccurate and specious arguments to justify her stand in favour of a ban is astonishing. To say that Telugu television channels have ignored or played down or insulted the Telangana agitation is laughable to any viewer in Telangana or Andhra, since the last five years had seen nothing but an unrelenting pitch around the division issue and mostly in favour of it. Forget the academician; even a casual viewer of channels would vouch for the fact that the pro-division voices dominated the entire discourse for years now, for a host of reasons. And the channels scurried for cover even at the slightest hint of slur – which was often a tactic used by separatist champions to cow down the media in the state – of being biased against division.

The fact that most of the news channels are owned by individuals/companies originally hailing from Andhra but established themselves in Hyderabad is precisely the reason why their programs and news shows had a definite slant in favour of highly prejudicial and one-sided arguments that generally translated into Andhra-bashing. Most of these channels have their business interests in and around Hyderabad, and hence have always been apprehensive of being targeted. Eager to appease the aggressive Telangana voices, the media outlets even crawled where they were expected to bend. In any case, they had everything to gain by being pro-Telagnana – both for their survival and sustenance.

The more vociferous the paper or the channel is in deriding ‘Andhra’, the more credit it gets for being on the right side of the dominant intellectual discourse ruling the roost of the day. It was a tribute to the spin doctors of separate Telangana that they could effectively construct a paradigm where being pro-division was tantamount to being ‘progressive, left, democratic, for the poor, against the corporate, against the capitalists’, while those not in agreement carry the shame of being ‘politically incorrect’ and embody all the negatives of the above adjectives. Such a construct had a profound impact on the Telugu media, turning it into a guilt-ridden creature that would go to any lengths to strike the ‘right’ chord.

Besides, even a cursory look at the media in the last five years will show how pro-Telangana debate favoured the Hyderabad-centric view. The logistics never helped Andhra and its people, as they are located hundreds of kilometers away from the capital city under the firm grip of forces of division, ably helped by the likes of Ms Shaw.

So, the allegation that ‘Andhra media’ was out to take on ‘Telangana people’ fits a convenient template that Ms Shaw is adept at constructing for the hoots of this world, but is far from the truth.

*****

The writer makes another startling and spurious statement that the reason the local media was against Telangana was because it was pro-Telugu Desam Party. Ms Padmaja may have her politics to support one party or target another. But it defies the logic as to how she has come to this strange conclusion. The major news papers in Telugu are Eenadu, Sakshi, Andhra Jyothi, Namaste Telangana, Andhra Bhoomi and Vaartha. Out of these, Eenadu is known to favour TDP, but it is also common knowledge that the media group chose to throw their weight behind TRS and KCR, allegedly to protect their business interests. So much so, the paper has been accused by some Andhra readers of blanking out news of the new Andhra Pradesh in its Hyderabad edition. The Eenadu Group has also a reputation for rushing to announce closure of its flagship Ramoji Film City even before the ink on the announcement of a bandh call given by the TRS dried.

It is common knowledge that Sakshi spews venom on a daily basis against TDP in general and Chandrababu Naidu in particular. Andhra Jyothy again is seen as a supporter of TDP only as against YSR CP’s Jagan Mohan Reddy. The paper has always been in the forefront of Telangana voices and editorially declared that it was in favour of creation of a Telangana state. Andhra Bhoomi and Vaartha have been sworn enemies of TDP. Namasthe Telangana cannot exist for a day without hitting the TDP and Naidu below the belt, equating it – just like Padmaja Shaw – with Andhra. So, you don’t have one paper that has taken a principled stand against division or Telangana.

Now, let’s look at news channels. Again, for ETV, ABN and Sakshi, their stand has already been explained with regard to Telangana and TDP. Of the remaining, TV9 always flows with the trend, though it is seen as anti-Jagan. The channel actually helped the former CM YSR in launching a frontal attack against the Eenadu Group through the Margadarsi controversy. On division issue, the channel, like the others, was influenced by the considerations mentioned above; hence the panel debates invariably gave more voice to Telangana than Andhra. In any case, the division conundrum was treated for years by many channels as fodder for making sticky television, and it was too late by the time they realized it was a hot potato which they can neither drop nor hold. TV9 was no exception to this phenomenon.

TV5 and NTV, the next in the line, are perceived as pro-YSR CP. HMTV is pro-Telangana but is sanitized in its offerings, while T News has its genes etched in anti-TDP DNA. The official channel of TRS shares an umbilical cord with Sakshi TV in titillating anti-TDP viewers. V6 has a rival in T News in its anti-TDP policy. iNews had been pro-Kiran Kumar Reddy for a long time now. And I am sure that Padmaja Shaw does not intend to say that 10tv of CPM or TV99 of CPI are plugging for TDP!

So the entire argument of Telugu media being pro-Andhra, anti-Telangana and pro-TDP falls flat in the light of the facts. (And strangely, the TDP has been in the opposition for the last 10 years beaten down electorally several times and written off by a large section of the media till recent elections. While TRS and pro-Telangana forces have been on the ascent for several years now, the TDP had been on the downhill slide all these years. Which media outlet would be willing to support a party that is neither in power nor showed promise of coming back?)

****

Ms Shaw has taken a lot of trouble to quote in detail how TV9’s ridicule of Telangana Ministers’ swearing-in has hurt the sentiments of the people of Telangana. This, according to her, has upset the MSOs who, she tells us with all innocence, banned the telecast of TV9. I will come to the hypocrisy of this stance in a short while..

Ms Shaw does not conveniently mention what was the immediate provocation for banning ABN, along with TV9. She, however, has come up with a strange tidbit. The telecast of an old interview with KCR on the occasion of his swearing-in was an affront, according to her. (However, neither the TRS nor the MSOs have given out a specific reason, except saying ABN was anti-Telangana, the one-word frequently invoked by TRS to dub anybody a mad dog before killing it.) Her objection is not to the content or that it was doctored, but to ABN MD Radhakrishna’s addressing KCR in familiar terms (the Telugu word translates into Hindi as tu), which apparently did not go well with TRS chief’s followers. But it is baffling that Ms Shaw thinks it fit that the channel should be banned because Radhakrishna did not address KCR respectfully. The interview was taken much before KCR became CM and seems to have offended Ms Shaw more than KCR!

Coming to TV9’s rather cheap parody which justifiably offended the sensibilities of any viewer, the channel indeed made a transgression. CM KCR took objection to the program in the Assembly and subsequently the Speaker of Telangana Assembly was authorized to take appropriate action against the channel, which meanwhile offered unconditional apology for the indiscretion.

It is nobody’s case that the media in general and electronic media in particular are paragons of virtue. On the contrary, most of the channels have been indulging in unprofessional conduct through tendentious, misleading, biased and malicious telecasts. And most of them have an agenda of their own. I have serious problems with the journalism practiced by Telugu channels including TV9 and ABN. And Namasthe Telangana. And T News!

****

But Padmaja Shaw’s indignation against TV9 and ABN (and the support for the ban) is indeed very selective and conveniently slotted to give credence to her venomous opposition to all things remotely Andhra. If allegedly offending a group of people repeatedly deserves a ban on the channels or papers concerned, then what should be done to the ‘no-holds-barred political battle’ waged relentlessly against Andhra people for days and months and years? Ms Shaw does not seem to recognize that Namasthe Telangana and T News and even V6 have consistently and with single-minded focus - probably unheard of in mainstream Indian journalism- carried out a vicious campaign against the people of Andhra, with the sole objective of creating an irreversible division of minds between Andhra and Telangana people. I don’t think Shiv Sena’s mouthpiece Samna could rival these media outlets in racial abuse and divisive rhetoric. To refresh Ms Shaw’s memory, I would reproduce here a few news items (?) that Namasthe Telangana carried in the very recent past, out of its daily dose of poison reserved for the Andhra people.

• In a front page news story on N Convention’s alleged encroachment of government land, the paper says: “It is known that Telangana government has declared war against all illegal structures that Seemandhra fellows have constructed everywhere after usurping our Telangana lands as if the city were their fiefdom – and pulled them down”.

• On the controversy surrounding release of drinking water to Andhra Pradesh by Telangana government, see the racial twist in the very first sentence of the report: “Even after Telangana took birth after throwing away the shackles, the Andhra fellows have not stopped indulging in wily machinations (against Telangana)”. In the entire report, the word ‘Andhra’ is used liberally in conjunction with expressions like ‘plotting’, ‘conspiring’, ‘masterminding’, ‘manipulating’, ‘telling cock and bull stories’ etc.

• In another news report on land allocations to IT companies, “Wicked Seemandhra people” is freely used with least consideration to its racial connotations. Writing about the tussle over power sharing between Telangana and AP governments, this is how the news report begins: “Seemandhra rulers who have pillaged Telangana resources till recently with control on government are indulging in the same tactics even now.”

• Writing an editorial on passage of Polvaram bill in Lok Sabha, the paper, now allegedly owned by KCR’s benami, says that the BJP government at the Centre is wagging its tail on the instructions of ‘Seemandhra lobby’. The pejorative expression is used all through and the reader wouldn’t know whether the paper is referring to its bête noire AP CM Chandrababu Naidu or to the hapless people of Seemandhra, because the paper itself doesn’t make any distinction.

I can go on and on but the point is that there is a deliberate attempt at creating a wedge between Andhra and Telangana by indulging in the most reprehensible racial jibes at the slightest opportunity. The subterfuge is to relentlessly equate the bad guys with Andhra, and thus provide legitimacy to racial profiling – not in an underground rag but in a newspaper that has been held up as mirror to the aspirations of the Telangana people.

I don’t remember Ms Shaw finding such racist, fascist writings day after day ‘a threat to democracy’ in all her writings. No, not at all. The malicious, slanderous and spiteful writings against a whole people of a region over such a long period of time should be looked and understood only as outbursts of an oppressed people giving vent to their long suppressed feelings - that is how she will probably justify the poisonous outpourings.

****

Padmaja Shaw’s trick is to apply one standard to her favourite media and slam a different one at the so-called ‘Andhra’ media. Imagine anyone demanding a ban on Namasthe Telangana or T News! You would have heard Ms Shaw shouting from rooftops as to how ‘the Andhra capitalist, corporate, colonial rulers were stifling the voices of the oppressed Telangana society, and are a danger to the democratic traditions of the nation’ blah blah blah..

And that’s not all! Neither she, nor her comrades have found it a threat to democracy when TRS chief KCR reportedly snatched Namasthe Telangana paper from its owner C L Rajam, the moment the TRS boss settled in the CM’s camp office at Begumpet. A curt message was reportedly delivered to the chairman of the paper, Rajam, to surrender the paper to the ruling party lock, stock and barrel, and leave quietly. Though Mr Rajam made futile efforts at browbeating KCR by hurriedly joining BJP, he could not muster enough courage to scuttle the takeover. I am sure Ms Shaw would have been indignant, nay, furious, at this ‘devious and undemocratic action of those in power,’ and would have waxed eloquent on how such an uncalled for move spells doom to the freedom of the press. But what have you heard from her? Deafening silence.

And lastly, even if one were to accept for argument sake that TV9 and ABN were ‘anti-Telangana’, how could the media pontiffs like Padmaja Shaw, who make their bread, butter and byline by lecturing and writing about ‘press freedom at any cost’, support a ban on channels? And nowhere does she talk about the fact that MSOs have neither the inclination nor the spunk (and no right whatsoever) to impose a ban on channels and that it was obviously ‘inspired’ by the ruling establishment. We have heard of ‘crony capitalism’ but championing ‘crony press freedom’ is a new phenomenon!

Alarmingly, Telangana movement has witnessed a surfeit of pseudo intellectuals who pose as being anti-establishment, though actually they are toeing the line of the powers-that-be. Padmaja Shaw is one such academic who will never tire of playing protagonist to the victimhood of her own creation, even while shamelessly being on the side of aggressor.

Media a threat to Democracy? No, the likes of Padmaja Shaw are a grave danger to the freedom of the press and democracy. 

Why is Seemandhra on the boil?

For almost one month now, coastal Andhra and Rayalaseema regions of Andhra Pradesh have been on a boil. With little or no leadership from the political class, the agitation against the proposed division has gained a momentum of its own with people coming on to the roads voluntarily and rallying around the slogan of 'Samaikya Andhra (united Andhra)’.

The sudden unrest is the fallout of the announcement by the Congress Working Committee on July 30 last that Andhra Pradesh would be bifurcated to carve out a new state of Telangana.

Though Seemandhra – a recent expression denoting coastal Andhra and Rayalaseema  - has a population of 5 crore with another estimated 50 lakhs living in Telangana,  their unorganised and leaderless protests have not attracted national attention as the region is far away from the media radar – in contrast to Telangana agitation which has Hyderabad as its centre point.  

Even during the peak of Telangana agitation, the voice of Andhra was barely heard, while political parties of all hues (with the exception of CPM and MIM)), national leaders of opposing persuasions, intellectuals of the left, right and centre, activists from Arvind Kejriwal to Medha Patkar found the resonance from Hyderabad more forceful.

With division a fiat accompli, a sense of loss, betrayal and a sense of being wounded in the whole bargain left the people of Seemandhra clueless and dumb-founded.

Why are the people of Andhra and Rayalaseema so upset? Why are they on the roads? What is their problem if the state is divided?

First, it should be remembered that the road leading to the proposed division of AP was strewn with a minefield of misinformation, bitterness, enmity and dubious arguments, all carefully constructed over more than a decade.

Now, the question is whether the division of the state was based on these premises that the proponents of Telangana have been forcefully putting up all these years. No one – neither the CWC nor the UPA - said that it was not so. There lies the problem.

To begin with, take the elaborate falsifications spread by the Telangana protagonists about the backwardness of their region.

Few people are aware that the long-standing contention that Telangana remained a backward region in united Andhra was proved a barefaced lie by no less than an eminent committee constituted by the Centre. One of the terms of reference of Justice Srikrishna Committee was to “review the developments in the State since its formation and their impact on the progress and development of the different regions of the State”. And what did the committee of experts say after exhaustive study?

"It is a fact that most of the economic and developmental parameters show that Telangana (excluding Hyderabad) is either on par with or a shade lower than coastal Andhra; but once Hyderabad is included, the situation in Telangana is far better. Additionally, the rate of growth of most of the parameters of development has shown robust growth in Telangana. Coastal Andhra has natural advantages and a long history of development in agriculture, but it is the Telangana region which has shown commendable growth in agriculture during the past three-four decades. Thus, on the whole, it would appear that the deprived region is Rayalaseema not Telangana".

But the misrepresentation continues to be paraded everywhere as if it is a gospel truth.

And this is what hurts the Andhra people. They feel distressed as the Centre did not even bother to clarify that the announcement of separate Telangana was nothing to do with this false propaganda.

And then, the pile of allegations, accusations, insinuations and indictments that Seemandhra people had to suffer all through the Telangana movement.

TRS, in its relentless pursuit of regionalism, has projected Andhras as the born-enemies of Telangana, resorted to the most abominable abuse, used even the slightest opportunity to hammer existing prejudices, heaped humiliations, blackmailed politicians, officials, journalists, lawyers, doctors etc. by branding them as anti-Telangana, if they as much as made any feeble protest against innuendos.

“Looters, capitalists, land grabbers” were some of the choicest epithets used on a daily basis. “(Telanganawale) Jago-(Andhrawale) Bhago” is a popular expressed used by TRS to target the so-called Andhra migrants.

“CM Kiran can run a curry point in Hyderabad, we have no problem,” is how TRS chief KCR welcomes the announcement of bifurcation, in an obvious derogatory reference to the ubiquitous and popular food joints introduced in the capital by Andhra and Rayalaseema people.

And almost all other political parties remained mute spectators to this caricature of an entire region and people – caught as they were in a cleft stick of politics of expediency.

Given such a long history of manufactured animosity, how can the Centre now take a decision without providing a sense of closure to all the bitterness that was created for nearly a decade? That is the question that rattles Andhra.

Then there is the issue of Hyderabad. Only Telangana has an absolute right over the capital city, aver the T champions. And the Centre seems – from Andhra point of view - to have capitulated to this demand. It is the Seemandhra capitalists with vested interests in Hyderabad who are insisting on equal rights over the city, they allege.

Is it the whole truth?

There has been a huge movement of people, especially during the last 40 years, from Andhra and Rayalaseema regions to Hyderabad in search of education, training, employment, trade and business opportunities. The post-liberalisation period gave further fillip to this trend.  The tectonic shift that happened in the movement of people to the capital can be understood from the fact that under the delimitation of constituencies while Seemandhra lost 12 Assembly constituencies, Greater Hyderabad gained 11 Assembly seats. And this is according 2001 census. During the last 12 years, the migration to Hyderabad only increased multifold.

The flow of capital and entrepreneurial initiatives from Andhra and Rayalaseema can by no means be underestimated. Almost the entire film industry, owned majorly by Andhras, shifted from Madras to Hyderabad – their new capital - in 1970s. A significant number of hotels, hospitals, film studios, educational institutions, IT companies, infrastructure companies, pharma industries and media companies were established by people from Seemandhra.

Besides, as capital of Andhra Pradesh, Hyderabad became the natural choice – at the expense of Telangana and Seemandhra - for the establishment of very important national institutions and big ticket industry in the government sector. So much so that even the Indian National Center for Ocean Information Services (INCOIS), which should ideally be located in the coastal city of Vizag, is in Hyderabad.

“Hyderabad is ours,” the T protagonists keep on chanting. “No options, geeptions for Andhra employees,” provokes KCR in his maverick style. 

It is not merely the sentimental and emotional attachment that has caused anxiety and apprehensions in Andhra on handing over Hyderabad solely to Telangana. Hyderabad is currently the cash cow that makes Andhra Pradesh one of the largest states in the country in terms of GDP. The city rakes in half of the revenue of the state. While the total revenue of the state in 2012-13 is Rs 69,146 crore, nearly half of it – Rs 34,100 crore is accrued from Hyderabad alone.

“..Hyderabad district which is fully urbanized has grown at the cost of all the three regions and is now central to the economies of the three regions in Andhra Pradesh,” Sri Krishna Committee report said.

What will happen to Andhra and Rayalaseema without this lion’s share of state revenue? Would the boys and girls from Andhra continue to have access to national and international institutions based in Hyderabad for both education and employment? Will the big and small businesses owned by Andhra and Rayalaseema be allowed to conduct themselves without fear of blackmail? Without a mega city of their own, what will happen to the present and future generations of Andhra and Rayalaseema? Will their sons and daughters and relatives living in Hyderabad in large numbers – unofficial estimates vary between 30-40 lakh in Greater Hyderabad - from every nook and corner of Seemandhra be safe and sound when the city becomes the sole property of Telangana state?

These are the fears, concerns and worries that have pulled every section of society in Andhra and Rayalaseemar out of slumber and onto the roads. While political parties are desperately trying to catch up with the mood of the people, the Seemandra angst is manifest across the social, cultural and economic barriers.

Many Telangana activists and intellectuals deride that ‘samaikya (unity)’ cannot be a forced affair and that the Samaikyandhra agitation is an ‘artificial’ one. But any keen observer would see that ‘samaikya’ is only a code word in the ongoing agitation for fair treatment in the event of a division. Setting the record straight on accusations of exploitation and reasonable accommodation on Hyderabad are what the people of Andhra and Rayalaseema are looking for. 

Sensitive in the Time of Telangana

Chukka Ramaiah Garu is a well respected man. He belongs to a fast disappearing breed of rare personalities who lived a life of commitment and conscience in good and bad times.

But unfortunately, when it comes to Telangana, people who are otherwise known for their cool heads, let out steam in a manner not entirely keeping with their world outlook. Ramaih Garu is no exception.

Take his latest outpouring of anguish in Andhra Jyothi on the 'atrocities of police' in Osmania Campus. The picture painted by him is not unfamiliar; police mercilessly beating up 'peacefully protesting innocent students' without any sense of remorse.

There are a few questions that arise out of Ramaiah Garu's sense of outrage, shared by many, that need to be addressed.

First, is it only with regard to T agitation that police are ruthless? At any given point of time, cops in the state are charging with their lathis on umpteen groups, organizations and unions aggrieved over a variety of demands ranging from increase in mess fees to hike in DA.

And police are not known to be any more kind to them. We have seen replays of brutal treatment meted out to a host of student bodies and unemployed sections on various issues without as much as a whimper. The police reaction, as a rule, is proportionate to the 'aggression' of the agitators. How come, only Osmania 'brutality' is more hurting than other?

There is also this mischeivous suggestion by many T sympathizers that the police are more brutal in tackling T agitation. This, of course, is another attempt at driving a wedge on regional lines. The less said about it, the better.

Ramaiah Garu wants the cops to think before they charge to cane the students. What does the venerated old man exactly want? When the students, or those parading as scholars, become unmanageable, when they menacingly charge towards perceived enemies, when they burn buses, when they physically threaten public and politicians alike, what should the cops do, according to the IIT Guru?

Should they just wait and watch because the violent behaviour is justifiable in the name of Telangana? Does he really think that if all the cops are withdrawn from all sensitive points, peace will prevail? Can he give an assurance to that effect? Is it in his hands?

If Ramaiah Garu's sentimental piece is to be taken at face value, then police in the state of Andhra Pradesh are bad only in so far as their brutality vis-a-vis Osmania campus.

The world nowadays is viewed only from Telangana perspective!

Ramaiah Garu quotes Pasham Yadagiri's experience in Delhi where the cops apparently were friendly and even offered a cuppa, when he, along with a few others, sat in a dharna outside AP Bhavan in freezing cold, even as CM was attending a meeting inside. He wants AP police to emulate them. Sure, the state cops have lot of things to learn.

But the point is agitating in Delhi in a less charged atmosphere is not comparable to what happens in Osmania. Besides, Yadagiri was not trying to barge into CM's meeting and hence no need for any physical intervention by cops.

Last but not least, I always wondered why Ramaiah Garu, so fixed upon having the IIT at Basara, the abode of his family deity, never bothered to open his famous coaching centre for IIT at the holy centre of learning, instead of at Nallakunta in Hyderabad, where moneyed families from coastal districts always got a seat and put T students at a disadvantage in getting through the prestigious institutions!

Or am I being uncharitable...?

Madhu Yashki's Mother of Leaks

Of course, every one with even a passing interest in the T movement knew it was coming. Why was it delayed so long after SKC Report is a matter of conjecture. Madhu Yashki Goud, the man for all Telangana seasons, said it finally: Sri Krishna Committee Panel members were paid money to give the report in favour of Seemandhra.

To quote ToI, the MP, who made his fortune in the US before returning to the greener political pastures in India, said, "I have specific information that money was given to some of the panel members and their sons and a portion of it was paid in Dubai".

Yashki should be praised for his boldness. In the cause of Telangana, he would not balk to level charges against a panel that is headed by a retired judge of impeccable integrity.

But as he himself declared, Yashki had 'specific information' on this issue, which involves the fate of 4 crore Telangana people. Why should he withhold such clinching evidence to blast the veracity of SKC report to smithereens?

If it's true that money changed hands in filing the report, then the Panel members should be exposed. More importantly, the Committee's findings on the backwardness of T must have been compromised and hence they should be rejected. The Report, to put it bluntly, should be consigned to the dustbin of history.

Now, that is, if Yashki's accusations are true. The Telangana MP should now come out with all the juicy details of the pay-offs to members and their sons and daughters. Who are these members? Is it Duggal, Ranbir Singh, Ravinder Kaur or Abu Saleh Sharif? Or is Justice Krishna himself in the dock?

How much money was paid? What are the names of the sons and daughters who got paid for the services of their parents? What was the part that was paid in Dubai?

More importantly, who paid the money? Is is L Rajagopal, or K Sambasiva Rao? Were contributions collected from all Seemandhra politicians? If so, who make it to the list of conspirators?

If Madhu Yashki, who has 'specific information' of kickbacks, should come out with all the names (of members) and the numbers (amounts of money), then, it would be the mother of all leaks. The Yashki leaks would nail the united Andhra argument once and for all. And make the job of Telanganites for separate statehood easier.

It's in the interest of T that the second-time NRI MP, known for his competitive T politics, should divulge all information that he is privy to. Failing to reveal the scam in all its dirty details a.s.a.p. would make Yashki party to it.

Let Madhu Yashki not miss this golden opportunity to call the bluff of Srikrishna Committee, lest he should be construed as having been hand in glove with Seemandhra capitalists.